19. Carlos momentje

Wachtende In de wachtkamer ( the place to be om deze activiteit uit te voeren😊) zag ik een filmpje op LinkedIn voorbij komen. Ik heb gekeken zonder geluid. De ondertiteling vertelde mij genoeg. 

Het verhaal betrof Jaap Bressers. Hij deelde zijn ontmoeting met een verpleegkundige Carlos nadat hij in een ziekenhuis terecht was gekomen met een gebroken nek.. En vertelde hoe belangrijk Carlos was geweest voor hem in die periode van zijn herstel. 

En plots was ik in gedachte in het ziekenhuis ( toen 2004 en het Academisch nu het UMCG). Het was tijdens een nacht ná de dag dat ik de diagnose MS had gekregen. Ik was, na de mededeling te hebben gekregen, lekker sterk in m’n overlevingsmechanisme gaan zitten. Wat brandjes hier en daar geblust ( t viel toch allemaal best wat mee) . 

Maar die nacht was er eentje in de serie van weinig slaap, veel wakker. Toen wist ik nog niet dat er talloze nachten als deze zouden komen. Ik was wakker, was al meerdere malen naar t toilet geweest, zat op m’n bed met m’n benen aan één kant. De gordijnen open. Mijn blik op de stad met ontelbare lichtjes. Met een hoofd vol met gedachtes over de toekomst en ogen vol met tranen. Ik voelde me heel verdrietig en dat is een understatement! 

En plots was daar Marco. Marco was verpleegkundige en had nachtdienst. Hij had al wat onrust op m’n kamer ervaren ( licht aan, licht uit, geschuifel). Hij  kwam even ‘buurten’. Hij zag mijn tranen, kwam naast me zitten op bed en begon een gesprek. Er was op dat moment alle tijd en ruimte om mijn onzekerheden, vragen en angsten te delen. En er was ruimte voor antwoorden wat ook betekende dat het antwoord was..’ik weet het ook niet’. Het gaf mij rust. Hij gaf mij rust. Dat hij er toen, daar en op dat moment was, dat is mij altijd bijgebleven.  ik heb Marco nooit weer gesproken of gezien. Heb later nog wel naar hem geïnformeerd maar er was niemand die mij iets over hem kon vertellen. Leek alsof hij niet bestond. 

Nu vraag ik me nog steeds af wie deze Marco was. Wanneer iemand zich herkent in de geschetste hoedanigheid, weet dan dat dit
( voor mij een oprecht ‘Carlos moment’) ontzettend waardevol is geweest. Het ervaren van oprechte aandacht in tijden van grote onzekerheid en angst is van onschatbare waarde. 

Ieneke